Lokerse feesten

Het programma van deze 32ste editie was er niet enkel eentje om amaai mijn oren tegen te zeggen, ook een amaai mijn voeten was ditmaal zeker op zijn plaats. De gestroomlijnde klad asfalt waarop wij, de alweer meer dan honderdduizend bezoekers neerpootten, is en blijft er voortaan eentje om stoflong gevrijwaard en in waterpasstand tien dagen lang in de ban en de roes van hét feest onder de feesten te vertoeven. Hadden wij van het hardnekkige wolkendek en dito buiengedoe wel niet verwacht, maar kom, zo hadden onze paraplu- en vestiairewachters toch ook iets om daar een mouw aan te passen.
Over aanpassen gesproken trouwens; deze editie pakte voor het eerst en met succes- uit met een online ticket voorverkoop via de website en serveerde in samenwerking met het Biznis- en Parkhotel Lokeren elke feestendag een VIP-treatment om bij te watertanden!
Tussen al dat water door legden we een geluidsveld aan decibels droog en regende het enkel nog klachten daar waar voorheen ook al een pruik in de boter zat. Nu we het toch over pruiken hebben; die van Alpha Blondy kunnen bij een volgende doortocht maar beter zo'n ding opzetten, tenzij we zelf hun vlucht cancelen natuurlijk. Niet afgezegd en nog wel met brio de bisrondes ingestuurd: Texas, The Waterboys, Jackson Browne, Madness, Within Temptation, Jamiroquai, Ozark Henry, Praga Khan en Paul Weller.
Met 'De Parkingzingers' -een heus koor uit eigen stal- de koorknaap in me wakker gemaakt en 'Der ee nen boer zijn bozze verbround', 'Wat zullen we drinken zjuust 10 dagen lang' en 'Aan de oevers van de Durme' in canon de regenzwangere avondlucht ingezongen. Nog een toast uitgebracht op de alweer goede samenwerking en verstandhouding met het stadsbestuur en de hongerige,in het dak van de plongeur als een aan lager wal geraakte uitgestalde feestengezel, nog een laatste arm toegezwaaid. Volgend jaar heten we jullie allen opnieuw van harte welkom met een: "HAAI!"