Lokerse feesten

De mussen vielen zowat van het dak in de omgeving van de Grote Kaai, zo heet was het er. Het fonkelnieuwe podium rees trots ten hemel als een kathedraal van staal en kunststof en keek uit op een volledig hertekend feestenplein. Voor het eerst -en met succes- werd ook een shuttledienst naar het festivalterrein ingelegd. Op het plein kon je tussen pluims en boa's, buishoeden en pitteleers met een glaasje champagne wegzakken in de champagnebar 'Moulin Rouge'. De VIPtent hees zich als een monumentaal dakappartement vast boven drankenkraampjes waar naast kranen vol gerstennat een 'Schieve Zjieeker', Hieete Bieete' of 'Kloeke Foefe' konden besteld.

Muziek

Muzikale hoogmissen en hoogtepunten werden bij dit alles in klokvaste avondmoten opgediend. Met Nile Rodgers en Chic belandde Lokeren op haast een steenworp van zijn welgezinde weergoden: de discohemel! Willy DeVille wist van geen stoppen maar moest uiteindelijk wel ophouden omdat zijn handen pijn deden. De vijftiger en eeuwige gentleman gooide als finale groet witte rozen in het publiek. De Levellers wisten ook al niet van ophouden en besloten dan maar na hun set even bij te springen aan de tapkranen van toog 5. Het originele klankbeeld van trompetten, vibrafoon en pedal steel-gitaar van Calexico toverde de Kaai om tot een zweterige Mexicaanse haciënda. Hoog-zwangere Anouk liet een vol en dolenthousiast plein de kracht van haar hete adem ondergaan. Killing Joke predikte - decibelmeters hoogrood- het einde van de wereld en ten huize Pragha Khan weet men nu ook dat zelfs voor Engelen de wet van Murphy onafwendbaar is.

Hopelijk blijven de Lokerse Feesten de komende jaren gespaard van tegenslagen en nieuwe terreinbekommernissen en kan het aftellen naar haar feestelijke 30ste editie als countdown in rechte lijn doorgaan. U duimt toch mee?