Lokerse feesten

Na het even te zijn kwijt geweest te zijn, hebben de Lokerse Feesten hun sfeer teruggevonden. En dat heeft niet in het minst te maken met de muziek die op het programma staat. Worden er grote Vlaamse namen verwacht, dan loopt het storm, staat je plein te vol, wordt elkeen ambetant en nerveus en wordt er op de koop toe weinig geconsumeerd. Je kan immers nergens bij. Een grote verantwoordelijkheid rust dan ook op de schouders van de programmatoren.

Luc Foriers krijgt daarvoor de steun van Patrick De Bock, de man die zijn zijn leerschool had bij radio Lora en enkele jaren geleden ook de pauzemuziek verzorgde.

Koning Boudewijn

De editie van 1993 zal ook de geschiedenis ingaan als de editie die wordt overschaduwd door de dood van Koning Boudewijn. Toen Danny "den Tammen" Pensaert, gewezen secretaris, de toogmedewerkers daarvan op de hoogte brengt, heerst er ongeloof bij allen. Sommigen moeten zelfs eens hartelijk lachen. Tot het goed en wel bij elkeen doordringt, ...

Elke avond wordt aan een groep gevraagd om een speciaal nummer te spelen en dat nummer op te dragen aan de koning. Op de dag van de begrafenis wordt een half uur stilte in acht genomen: op de Oude Vismijn , op de kermis, overal stopt het lawaai voor een half uur, maar herneemt daarna wel opnieuw op dezelfde geluidssterkte als voorheen. De wereld blijft niet stilstaan, ook niet wanneer een koning komt te overlijden.

Animatie

De randanimatie dit jaar teert voor een stuk op successen van vorige jaren (droge-worsten-worp, best verklede medewerker en straattoneel) maar levert ook een aantal nieuwigheden af, waaronder een heuse karaoke-competitie, een toogtoer, de actie "Zet 'm op", ... Ook ouwe getrouwen Kelem en Spinne zijn weer daar: dit maal met "Peter Faartsoort en The Oestrogenen" en de stratenloop kent een recordopkomst met 700 lopers.

Slecht nieuws

Tijdens de voorbereidingsperiode gonst het van de onheilspellende berichten: enerzijds is er een dokter die zijn collega's weet te mobiliseren om de Lokerse Feesten aan te klagen wegens "ernstige milieuverontreiniging als gevolg van geluidsoverlast". Op de langen end is daar geen reactie aan gegeven, maar ons politiekorps staat wel opnieuw met de decibelmeter in aanslag, onder meer in de buurt van het ziekenhuis en het rusthuis. uiteindelijk kunnen de Feesten toch doorgaan op de Oude Vismijn maar het heeft er weer een tijd slecht uitgezien. Normaal zou Electrabel gestart zijn met de bouw van een nieuw kantoor, maar doordat de sloopprocedure voor enkele huisjes nog niet is afgerond, blijft alles nog even zoals het altijd is geweest, met name feest tijdens de eerste week van augustus daar op de Oude Vismijn. reeds een aantal jaar maken sommige café-uitbaters zich boos omdat de Lokerse Feesten een bijdrage aan hen vragen voor wat van Feesten-zijde jaarlijks wordt geboden. Dit maal wensen "One Way" en "Het Fonteintje" niet het gevraagde bedrag op tafel te leggen. De eerste dag van de Feesten nemen de medewerkers van de Lokerse Feesten dan het recht in eigen handen en zetten het terras van café "One Way" af met geblindeerde herashekkens. Een incident dat de organisatoren nog een franksken zal kosten, zo blijkt later.

Direct terug

Met recht en rede kunnen de Lokerse Feesten dus ook dit jaar weer zeggen dat ze als gezelligste festival van België nog steeds de naam "Feesten" waardig zijn. Roger Chapman, die de eerste zondag speelt, vindt het zo leuk dat hij na zijn optreden direct naar Londen vliegt, van ginds belt om hem voor drie personen een hotel te reserveren en spoorslags terug naar Lokeren komt afgezakt met vrouw en kind. Maar zoals elk jaar zijn er één of twee avonden bij dat je riskeert voor een gesloten deur te staan wegens volzet. Zo onder meer de avond dat Leyers, Michiels en Soulsister zijn opwachting maakt.