Lokerse feesten

De trend van verleden jaar wordt deels doorgetrokken dit jaar: nadruk op sfeer en daarom noodgewongen niet te veel grote namen. Zij kosten immers te veel geld en brengen een te grote massa op de been waardoor de gezelligheid van de feesten verdwijnt. Toch kan en mag niet worden uitgesloten dat dergelijke kalibers naar de Vismijn komen afgezakt, zij het dan in beperkte mate. Er kan met andere woorden worden gesteld dat de Lokerse Feesten de gulden middenweg zoeken tussen een feest pur sang en een festival. Dat resulteert dan in het "gezelligste festival van België" zoals ze het zelf noemen.

En bij Charles et les Lulus, bij Stef Bos en bij Frank Boeijen is het dan ook weer een drukte van jewelste. Maar gelukkig sluit de brandweer op tijd het plein af zodat van een echte crisissituatie nooit sprake is.

Openbaringen

De grote openbaringen van editie '92 zijn ongetwijfeld de Nederlandse "The Bob Color" die tot achteraan het plein met zijn draadloze micro de boel op stelten zet en de Fransmannen van "Les Tambours du Bronx". Op olievaten trommelen zij het hele plein plat. Daarvoor hadden ze het al gedaan op het voetbalplein van KSC Lokeren, waar ze de rust van de wedstrijd tegen Waregem op een niet alledaagse manier opluisteren.

Animatie

Een beetje animatie is ander ook niet mis. Het twee jaar geleden opgerichte animatiekomiteit blijft haar best doen om met nieuwigheden uit te pakken: weliswaar opnieuw straattoneel en droge-worsten-worp, maar daarnaast ook wall-jumping, kussengevecht, "belange gienen uil, die meirlo" en een competitie van de best verklede medewerker.

Openluchtrestaurant

Een nieuwe bron van inkomsten wordt trouwens gevonden in het uitbaten van een groot openluchtrestaurant op de Groentemarkt. Standwerkers (die voor hun plaats betalen) kunnen hun eigen specialiteiten aanbieden. Ervaring leert dat dit geen concurrentie hoeft te betekenen naar de eigen eetstanden toe. Elke avond zij deze immers nog steeds uitverkocht. Het leveren van service staat trouwens hoog in het vaandel van de organisatoren. Naast deze extra voedselvoorzieningen, is gezorgd voor twee grote video-schermen vooraan het podium.

Luc Foriers

In het algemeen is er wat betreft programmering minder nadruk komen te liggen op de rootsmuziek dan wel op muziek die bij het jonge volkje aanslaat. Daarvoor tekent Luc Foriers helemaal in zijn eentje. In het verleden werd deze opdracht gedeeld door enkelen maar het bleek te veel energie te kosten om steeds op dezelfde golflengte te komen. Daarom kreeg Luc "carte blanche". En hij heeft het vertrouwen dat het bestuur in hem stelt zeker niet beschaamd.

Sponsors

De sponsoring van Sporting Lokeren maar ook van de plaatselijke kledingszaak "De Vuyst" maken duidelijk dat de impact van de Lokerse Feesten ook buiten de stad steeds grotere vormen aanneemt. Wat sponsors betreft trouwens wil men meer en meer grote sponsors (t.t.z. sponsors die met heel wat poen over de vloer komen) aantrekken. Op die manier kunnen de Lokerse Feesten een beetje loskomen van de steeds weerkerende angst voor slecht (lees: regen-) weer. Veel te veel wordt er nog gerekend op de inkomsten uit eten en drank. Maar als dat eens tegenvalt, kan dit het einde van de Lokerse Feesten inluiden.

De Wiene

Terwijl de Wiene als presentator graag menig artiest, medewerker of derde in de maling neemt, is hij zelf ook niet steeds veilig voor de inventieve fratsen van zijn collega's. Zo zou hij als grap uit het dak van het podium neerdalen als een engel om het volk toe te spreken en de avond af te kondigen. Tot op de grond is hij het eerste halfuur niet geraakt. Men liet hem daar immers gewoon hangen.