Lokerse feesten

De Lokerse Feesten beleven hun vijftiende editie. In de loop der jaren zijn de Feesten uitgegroeid tot een spektakel voor de hele regio. Dat brengt met zich mee dat er heel wat meer bezoekers over de vloer komen dan in de beginjaren. Maar een stijgend aantal bezoekers en een pleintje dat niet in dezelfde mate uitbreidt, dat geeft problemen.

Prachtig citaat in dat kader is te lezen in een krant. Eens te meer zit het plein dichtgeslibd tijdens de optredens van Clouseau en Soulsister. Op de vraag of er dan niet moet worden uitgekeken naar een andere locatie, zegt Luc Foriers, de toenmalige voorzitter: "Een verhuis betekent de doodsteek, dus daar is geen sprake van". Wel moet er naar gestreefd worden om de verruiming van de Vismijn door het afbreken van enkele oude krotten snel te laten verlopen. Dat zou dan enige speelruimte geven.

Weet u trouwens dat in funktie van deze 15e editie een plan is ontvouwd om op de Vismijn een vast podium te bouwen, annex was- en kleedruimtes. Achteraf blijkt natuurlijk dat dit idee nooit een uitvoering zal krijgen.

De muziek

De feesten hebben te maken met afzeggende artiesten. Daardoor moeten maar liefst zeven groepen worden vervangen. Een hele klus die toch tot een goed einde wordt gebracht. Groepen die er wel zijn en er volop de sfeer weten in te krijgen zijn Raymond, Bart Peeters, Roland, Dr. Feelgood, Clouseau, Soulsister, The Scene en Tröckener Kecks. En met The Juice of the Barley wordt een magistraal punt gezet achter de 15e editie.

Den Lokereir

Een tweetal vernieuwingen ten opzichte van verleden jaar:

• Om de toegang tot de feesten gratis te houden en wetende dat de kosten steeds maar oplopen, zijn de organisatoren verplicht om de drankprijzen met 5 BEF te verhogen.
• Onder de slogan "Zet den Lokereir zat in een hoeksken, dan vraagt hij om nen kaffe mee een koeksken" staat voor de eerste maal de "Kaffebozze" op de Oude Vismijn. Teneinde in het naar huis gaan een poging te ondernemen om weer alles "op zijn effen" te krijgen.

Clouseau-mania

Tot slot een kleine anekdote over de Clouseau-mania die dit jaar woedt. Op de vraag of iemand van het backstage-team Koen Wouters om een handtekening wil vragen, wordt positief geantwoord. Maar gezien niemand hem wil storen voor deze onnozelheden, wordt er maar door de medewerkers van de feesten zelf een handtekening op papier gezet. De nietsvermoedende meisjes zijn door het dolle heen. De simpele zielen.