Lokerse feesten

De zesde is een editie geworden die alle andere overtreft. Massaal veel volk, een goeie sfeer, goeie groepen, geen politieoptreden.

De muziek

Weinig grote Vlaamse namen op het podium, enkel Johan Verminnen. De organisatoren willen eens wat anders brengen: met een budget voor de groepen van 550 000 BEF willen ze onbekende maar wel steengoede acts in huis halen. De buitenlandse namen zijn betaalbaar voor de organisatoren indien de groepen ook optredens hebben in Gent of op het Sphinx-festival. Onder de Belgische inzendingen toch enkele goeie acts. Vuile Mong en zijn Vieze Gasten zorgen immers voor het eerste hoogtepunt. Door het wegvallen van een Britse groep (the Common Ground) mogen zij een dubbele set spelen, wat zij met verve plegen te doen. Tweede hoogtepunt zijn de nieuwe Pebbles: zij zorgen voor een ongelooflijke sfeer op het volgepakte plein. De hele show wordt opgebouwd naar de climax: "Seven horses in the sky".

Der Polizei vallen op door hun gekke act en door zichzelf op te delen in twee onderdelen: de Blitzkrieg Rhythm Section en de Pumpernickle Blaskapelle. Zij spelen onder meer hun grootste succes : "Let's do the razzia". Paint is de winnaar van de talentenjacht en mag dus het publiek van hun nieuwe sound laten genieten.

Politie

De Lokerse politie ziet ook dat het feestgebeuren jaar na jaar uitbreiding neemt. Zij willen zeker niet altijd als boemannen gebrandmerkt worden; Daarom geven zij toelating om tot half-één door te feesten, een half uurtje langer dus. Het moet dan wel iets minder luidruchtig zijn dan voor twaalf uur.